27 اوت 2023 - یک مطالعه جدید توسط محققان دانشگاه ملی و کاپودیستری آتن و بیمارستان عمومی دانشگاه پاتراس در یونان نشان داد که در موارد اورژانس پزشکی بالقوه کشنده ی کتواسیدوز دیابتی (DKA)، تشخیص دقیق و سریع، مدیریت زودهنگام و نظارت دقیق برای شکستن چرخه ی اپیزودهای تهدید کننده زندگی و پیشگیری از عواقب جدی آن در کودکان و نوجوانان ضروری است. یافته های این مطالعه در مجله یDiagnostics  منتشر شد.

رهبر این مطالعه، دکتر Eirini Kostopoulou، متخصص اطفال و غدد درون ریز کودکان گفت: کتواسیدوز دیابتی، یک علامت شایع در دیابت نوع 1 (T1DM) و در موارد کمتر در دیابت نوع 2(T2DM)  در کودکان و نوجوانان است. این یک پیامد فوری و شدید نارسایی نسبی انسولین است. اسیدمی، هایپرگلایسمی و/یا کتونوری، سه گانه های بیوشیمیایی هستند که کتواسیدوز را توصیف می کنند. هر گونه استرس فیزیولوژیکی، از جمله عفونت‌ها، می‌تواند باعث ایجادDKA شود که شایع‌ترین محرک‌های آن، گاستروانتریت و عفونت‌های دستگاه ادراری هستند. در مطالعه ی حاضر هدف محققان افزایش دانش در مورد مشکلات تشخیصی و درمانی بود که شناسایی و درمان به موقع این اورژانس پزشکی را در اطفال نسبتاً دشوار می کند و همچنین شاخص بالایی از سوء ظن را پیرامون آنها ایجاد می کند.

محققان پایگاه‌های اطلاعاتی Pubmed/Medline و Scopus، که شامل مقالات منتشر شده از سال 2000 به بعد می‌شود، برای بررسی متون علمی جستجو کردند. تمایز بینT1DM و T2DM،DKA  و وضعیت هایپرگلایسمی هایپراسمولار(HHS)، و تشخیص های جایگزین با علائم مشترک مانند ذات الریه، عفونت دستگاه ادراری، تشدید آسم، شکم حاد، گاستروانتریت و عفونت سیستم عصبی مرکزی، از جمله موارد چالش های تشخیصی هستند.

یافته های کلیدی این مطالعه عبارت بودند از:

ایجاد تمایز بین دیابت نوع 1 و نوع 2 یکی از مشکلات تشخیصی است. وزن بدنی بالا، تبار اسپانیایی یا آفریقایی، و همچنین سابقه خانوادگی دیابت و/یا مقاومت به انسولین، در میان کودکان مبتلا به دیابت نوع 2 که در معرض خطر کتوز هستند، شایع است.

سلول‌های بتای آنها پس از درمان مجدداً ترشح انسولین را شروع می‌کنند، حتی اگر شواهدی از خودایمنی وجود داشته باشد. کتوز در حالت هایپرگلایسمی هایپراسمولار- یک وضعیت بسیار کشنده تر- وجود نداشت.

به عنوان مثال، عفونت دستگاه ادراری، گاستروانتریت، فعالیت بیش از حد، یا عفونت دستگاه تنفسی ممکن است همه با کتواسیدوز دیابتی اشتباه گرفته شوند.

یک تاریخچه کامل می تواند نشان دهد که پیشرفت سه گانه علائم اصلی چگونه بوده است. با این حال، عفونت ممکن است باعث بدتر شدن بیماری شود. بتا هیدروکسی بوتیرات، کتون غالب در کتواسیدوز دیابتی است که با آزمایش نوار ادراری با نیتروپروساید تشخیص داده نمی شود و به آزمایش خون برای سنجش بتا هیدروکسی بوتیرات نیاز است.

تعادل آب و غلظت الکترولیت ها باید به دقت کنترل شود و در حین احیای مایع با سالین 0.9 درصد یا رینگر لاکتات، ثبت شود.

محققان نتیجه گیری کردند که این مرور برای اولین بار مشکلات تشخیصی و درمانی را که ممکن است باعث تاخیر در شناسایی و مدیریت DKA و عوارض مرتبط با آن شود، خلاصه کرده است. مطالعه حاضر اهمیت آگاهی و شاخص سوء ظن بالا را مشخص می کند تا تشخیص کتواسیدوز دیابتی در صورت وجود علائم بالقوه مرتبط، در نظر گرفته شود. تشخیص دقیق و سریع، مداخله سریع و نظارت دقیق برای شکستن چرخه معیوب رویدادهای تهدید کننده زندگی و جلوگیری از عوارض شدید در طول این اورژانس پزشکی بالقوه کشنده از اهمیت زیادی برخوردار است.

برای مطالعه ی متن کامل این مقاله و دسترسی به چارت های تشخیصی به مقاله ی اصلی که آدرس آن در زیر آمده است، مراجعه کنید:

Kostopoulou, E., Sinopidis, X., Fouzas, S., Gkentzi, D., Dassios, T., Roupakias, S., & Dimitriou, G. (2023). Diabetic Ketoacidosis in Children and Adolescents; Diagnostic and Therapeutic Pitfalls. In Diagnostics (Vol. 13, Issue 15, p. 2602). MDPI AG. https://doi.org/10.3390/diagnostics13152602

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/diabetic-ketoacidosis-in-children-and-adolescents-diagnostic-and-therapeutic-pitfalls-116305